اگر جایی بود که می‌توانستی...
از ایده‌ها مراقبت کنی تا رشد کنند،
چیزهایی را بسازی که هنوز وجود ندارند،
با آدم‌های کنجکاو هم‌سفر شوی،
و جهان را از زاویه‌ای دیگر ببینی،
می‌آمدی؟

در طول تابستان ۱۴۰۵، دور هم جمع می‌شویم تا یک جزیره بسازیم. ده هفته، سه روز در هفته، از ساعت ۹ تا ۱۳. هر بار چیزی با خودمان می‌آوریم. یک سؤال. یک ایده. یک کنجکاوی. یا چیزی که هنوز نمی‌دانیم چیست. و هر بار، چیزی را با خودمان می‌بریم. در این ده هفته، با هم می‌سازیم. فکر می‌کنیم. بازی می‌کنیم. طراحی می‌کنیم. می‌پرسیم. آزمایش می‌کنیم. قصه تعریف می‌کنیم. صدا می‌سازیم. دنیاهای کوچک درست می‌کنیم. و چیزهایی را کشف می‌کنیم که از قبل در برنامه نبودند. هیچ دو روزی شبیه هم نیست. بعضی روزها با کاردستی شروع می‌شوند. بعضی با موسیقی. بعضی با یک سؤال. و بعضی با چیزی که هنوز اسم ندارد. این جزیره برای آدم‌های ۱۲ تا ۱۶ ساله است که هنوز کنجکاوند. وقتی تابستان تمام می‌شود، شاید نتوانیم دقیق توضیح بدهیم جزیره چه بود. اما احتمالاً دیگر همان آدم‌های اول تابستان نیستیم.